زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه شناسایی و اولویت‏ بندی نیازهای آموزشی پزشکان عمومی شاغل در معاونت های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پرشکی در حیطه های مختلف سلامت بود.روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی، شامل دو مرحله شناسایی و اولویت بندی نیازهای آموزشی پزشکان عمومی بود. کلیه پزشکان عمومی شاغل در معاونت‏های بهداشت و درمان به روش سرشماری مورد پرسشگری قرار گرفتند. داده ها با استفاده از الگو و تکنیک توافق سنجی ( تکنیک دلفای ) گردآوری شد. ابزار جمع آوری داده‏ها پرسشنامه با سوالات بسته بود که در آن نیاز آموزشی و اهمیت آن با امتیاز 1 تا 5 مشخص گردید. روایی پرسشنامه از طریق مشورت با متخصصین و پایایی آن با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (96/0)تایید یافته ها: حیطه مدیریت شبکه با اخذ 72/38 امتیاز در اولویت اول، حیطه آموزش و ارتقاء سلامت با اخذ 35/37 امتیاز در اولویت دوم، حیطه بیماریهای واگیر با اخذ 12 /28 امتیاز در اولویت سوم، حیطه درمان با اخذ 28/22 امتیاز در اولویت چهارم، حیطه بیماریهای غیر واگیر با 21/21 امتیاز در اولویت پنجم و حیطه های سلامت جمعیت خانواده و مدارس ، بهبود تغذیه، بهداشت حرفه ای بهداشت محیط سلامت دهان و دندان و ، سلامت روانی اجتماعی به ترتیب در اولویتهای هفتم تا یازدهم قرار گرفتند. ،نتیجه گیری: پزشکان در حیطه مدیریت شبکه و آموزش و ارتقاء سلامت نیاز بیشتری برای آموزش و در حیطه سلامت روانی اجتماعی نیاز کمتری احساس نمودند. مقتضی است اهمیت و وزن حیطه آموزشی مطابق با استانداردها و معیارها مشخص شده و برنامه‏ریزی آموزش‏های ضمن خدمت و مداوم بر اساس نیازهای پزشکان و در راستای وظایف محوله طراحی گردد.