زمینه و هدف: یکی از مسایل عمده ای که همه ی سازمانها از جمله سازمانهای دولتی با آن روبرو هستند و می تواند کارایی کارکنان و درنتیجه بهره وری سازمانها را تحت تاثیر قرار دهد، موضوع فرسودگی شغلی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ساختار سازمانی بر تحلیل رفتگی شغلی کارکنان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اجرا گردید.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی است که به صورت مقطعی در سال 1393 انجام گرفته است به همین منظور، از بین کارکنان وزارت بهداشت که حدوداً 2142 نفر می باشند، تعداد 326 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه در این تحقیق، پرسشنامه‌های ساختار سازمانی و تحلیل رفتگی شغلی، مورد استفاده قرار گرفتند. برای تحلیل داده ها از آزمون‌های آنالیز واریانس، آزمون T و رگرسیون چندگانه استفاده گردید.
یافته ها: بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش، در بررسی اختلاف ساختار سازمانی و تحلیل رفتگی شغلی در بین زنان و مردان تفاوتی مشاهده نشد. مولفه پیچیدگی دارای تاثیری مستقیم بر تحلیل رفتگی شغلی، مولفه تمرکز دارای تاثیری معکوسی بر تحلیل رفتگی شغلی و مولفه رسمیت بدون تاثیرگذاری بر تحلیل رفتگی کارکنان وزارت بهداشت مشاهده شدند.
نتیجه گیری: ساختار سازمانی می‌تواند بر میزان تحلیل‌رفتگی شغلی کارکنان وزارت بهداشت اثر مطلوب و یا نامطلوب داشته باشد. بر این اساس فراهم آوردن شرایط مناسب برای بهینه سازی ساختار سازمانی، می‌تواند منجر به تغییرات اساسی و کاهش میزان تحلیل‌رفتگی شغلی کارکنان شود.