شرط پویایی و رشد نظام های آموزشی و ارتقای کیفیت طراحی، تدوین و اجرای برنامه‌های درسی، نظارت بر کیفیت تدریس اعضای هیات علمی است. لازمه ی این امر که در سال‌های اخیر به صورت الکترونیکی انجام می‌شود شناسایی ویژگی‌های سامانه‌های موجود، امکان ارتقای سامانه ها با افزودن ویژگی‌های مطلوب، جامع و مبتنی بر نیاز کلیه دانشگاه‌های علوم پزشکی است که منجر به ارتقاء سیستم های موجود می شود و یا شرایط را برای ‌ایجاد سامانه‌های یکپارچه فراهم می‌کند. بنابراین، این مطالعه با هدف شناسایی ویژگی‌های سامانه‌های ارزشیابی اعضای هیات علمی مورد استفاده در دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور انجام شد.
این مطالعه به صورت یک پیمایش کیفی با استفاده از پرسشنامه حاوی چند سوال باز انجام شد که برای معاونت‌های آموزشی دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور ارسال وتحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی قراردادی بر اساس رویکرد گرنهایم و لوندمن انجام و از معیارهای لینکلن و گوبا برای ارتقای اعتبار وصحت تحلیل داده‌ها استفاده شد.
11 سامانه ارزشیابی مربوط به ارزشیابی اعضای هیات علمی دانشگاه های علوم پزشکی کشور مورد استفاده قرار گرفت که برخی از آنان نسبت به سایر سامانه‌ها نقاط قوت بیشتر وبرخی نقاط ضعف‌شان غالب بود به گونه‌ای که دانشگاه‌های استفاده کننده، آن‌ها را قابل توصیه به سایر دانشگاه‌ها نمی‌دانستند. نتایج حاصل از تحلیل داده‌ها در قالب چهار طبقه ویژگی-های مشترک، نقاط قوت، نقاط ضعف و پیشنهادات ارائه شده، طبقه‌بندی شد.
به دلیل نقش کلیدی و حیاتی استاد در ارتقای سیستم های آموزشی و ضرورت سنجش عملکرد اساتید درتحقق اهداف و رسالت دانشگاه به عنوان یکی از ارکان فرایند یاددهی-یادگیری، ارتقای مستمر سیستم های ارزشیابی بسیار ضروری است. بنابر این، توصیه می‌شود پیشنهادات مطرح شده برای ارتقای سامانه‌های ارزشیابی هیات علمی، به عنوان بخش مهم نتایج مطالعه حاضر که نیازهای واقعی دانشگاه‌ها در ارتباط با سامانه‌ ارزشیابی مطلوب را نشان می‌دهد، مورد توجه مسئولان قرار گیرد.