مراکز مطالعات و دفاتر توسعه آموزش علوم پزشکی به عنوان مهم‌ترین نهادها در آموزش علوم پزشکی محسوب می‌گردند. رسالت این مراکز و دفاتر بهبود کیفیت آموزش علوم پزشکی، ترویج نوآوری، تربیت نیروهای ماهر و پاسخگو به نیازهای جامعه، رعایت ارزش‌های اسلامی-اخلاقی، حفظ شان و منزلت انسانی، مسئولیت‌پذیری و ارتقای سلامت جامعه و هم‌چنین پاسخگویی به نیازهای درون و برون مرزی در دانشگاه‌های علوم پزشکی است. ماموریت کلی این مراکز و دفاتر تبدیل سیستم آموزش علوم پزشکی ایران به الگویی برتر و شناخته شده؛ و هم‌چنین، مطرح نمودن دانشگاه‌های علوم پزشکی به عنوان قطب‌های علمی در حوزه‌های علوم بالینی، علوم پایه و فناوری‌های پیشرفته در سطح منطقه و جهان است.
گرچه درکلیه مراکز و دفاتر مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی تلاش‌های متعددی در جهت توسعه سازمان و بهبود کیفیت آموزش علوم پزشکی صورت گرفته است؛ ولیکن، در بسیاری از مطالعات به چالش‌های جدی در زمینه بهبود عملکرد و اثربخشی فرآیندها و فعالیت‌های مراکز مطالعات اشاره شده است. محمدی و همکاران(1402) در مطالعه خود تحت عنوان " بررسی چالش‌های مراکز مطالعات و دفاتر توسعه آموزش علوم پزشکی مبتنی بر شرح وظایف" چالش‌های مراکز مطالعات و دفاتر توسعه آموزش پزشکی مورد بررسی قرار دادند[1]. در مقاله ایشان، «ضعف در طراحی و تدوین ساختار سازمانی عملیاتی مورد نیاز برای تحقق شرح وظایف»، به عنوان مهم‌ترین و پرتکرارترین چالش از نظر مدیران، معاونان و کارشناسان مراکز و دفاتر توسعه بیان گردیده است. این نامه، در راستای تکمیل مقاله مذکور و با هدف شناسایی عوامل کلیدی در طراحی ساختار سازمان مراکز مطالعات و دفاتر توسعه آموزش پزشکی نگاشته شده است. شناسایی عوامل کلیدی موثر در طراحی ساختار سازمان، در برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری به مدیران و مسئولین کمک به سزایی نموده و طراحی ساختار سازمان اثربخش مراکز مطالعات و دفاتر توسعه و هم‌چنین بهبود کیفیت آموزش علوم پزشکی را به همراه خواهد داشت.