زمینه و هدف: امروزه با توجه به پدیده جهانی شدن و پیشرفت جوامع و فناوری، با تغییرات متعدد در همه ابعاد زندگی روبرو می شویم لذا ناگزیر خصوصی‌سازی به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده است و این امر در آموزش‌عالی نیز اجتناب‌ناپذیر است.

روش بررسی: پژوهش حاضر کاربردی و از نوع کیفی(تحلیلی و توصیفی) محسوب می‌شود. این پژوهش به روش مرور نظام‌مند (بررسی سیستماتیک) انجام شد. پایگاه گوگل اسکولار به عنوان پایگاه معتبر، انتخاب شده، جستجوی مقالات طبق کلیدواژه ها انجام شد. معیارهای انتخاب، شامل زبان مقالات (فارسی و انگلیسی)، دسترسی به متن کامل و نیز بازه زمانی 15 سال اخیر از 2008 الی 2023 بود. تعداد مقالات به دست آمده 118 مورد بود که پس از حذف موارد تکراری و نامرتبط، 35 مقاله انتخاب شد که پس از مطالعه دقیق بر اساس اهداف پروژه و سوالات پژوهش تعداد مقالات به 19 عدد رسید. در نهایت تجزیه و تحلیل بر اساس یافته‌ها انجام شد.

یافته‌ها: خصوصی‌سازی در آموزش‌عالی موجب افزایش کارآیی و کیفیت تحصیلی، پاسخگوی تقاضای زیاد جامعه، کاهش فشار بودجه دولتی می‌شود. در دسترس همگان قرار می‌گیرد. دانشجو محور بوده و توجه بیشتری به چالشهاو مشکلات دانشجویان دارد. از طرفی موجب می‌شود که آموزش به امتیاز تبدیل گردد. موجب دور شدن دانشگاه از ماموریت اصلی یعنی دانشی‌بودن شده و نفوذ بازار به دلیل تغییر ارزشها در دانشگاهها افزایش می‌یابد.

نتیجه‌گیری: روند خصوصی‌سازی در آموزش‌عالی کشور نیاز به بازنگری اساسی دارد. ابتدا باید موقعیت موجود را ارزیابی کنیم. آموزش‌عالی خصوصی برای بقای خود مجبور به ارتقای سطح کیفیت فعالیت و کاهش هزینه است. همچنین نیازمند مطالعه و برنامه‌ریزی نظام‌مندی است تا بتواند کمبودها و موانع را برطرف نماید.