زمینه و هدف : با توجه به روند های نوظهور در جهان و ایران، و پر هزینه و زمان بر بودن آموزش پزشکی تخصصی و فوق تخصصی ، اتخاذ رویکرد نوآورانه آینده نگاری در برنامه ریزی های راهبردی ضروری است . هدف این مقاله تببین اهمیت آینده نگاری و سناریو نویسی در توسعه هدفمند این بخش است.
روش بررسی :این تحقیق به روش اسنادی برای پاسخگویی به سئوالات پژوهشی با رویکردتوصیفی- تحلیلی است . ابتدا با مطالعه جامع ، اهمیت و شیو ه های آینده نگاری تببین و در نهایت چارچوب مناسب و پیشنهادات کاربردی برای آینده نگاری توسعه هدفمند این حوزه در کشور ارائه می گردد.
یافته ها : بهره گیری از تعامل خبرگان و سناریو نویسی خلاقانه ، امکان ارائه تصویر آینده های ممکن، احتمالی ، و مطلوب و همچنین تصور مناسب تری را از آینده را فراهم نموده، و به ارائه راهکارهایی جهت توسعه هدفمند آموزش پزشکی تخصصی و فوق تخصصی ایران در طول دهه های آینده منجر می گردد.
نتیجه گیری : الگوی مناسب آینده نگاری برای برنامه ریزی های آینده آموزش پزشکی تخصصی و فوق تخصصی در سطح ملی در دو مرحله پیشنهاد می گردد. مرحله اول تدوین سناریوی پایه با پایش الگوهای رشد گذشته و در مرحله دوم بحث های متمرکز با خبرگان کشور ؛ جهت تدوین سناریوهای احتمالی بر اساس روند های آینده است . سناریوهای کیفی متفاوت به عنوان ابزاری برای ارائه مدل مفهومی آینده نگاری امکان انعطاف پذیری در تصمیم گیری های راهبردی را فراهم می سازد .
طباطبایی، شیما و ضیایی، سید امیرمحسن. (1396). اهمیت و چارچوب مناسب آینده نگاری توسعه هدفمند آموزش پزشکی تخصصی و فوق تخصصی در کشور. طب و تزکیه، 24(4)، 91–102.
MLA
طباطبایی، شیما، و ضیایی، سید امیرمحسن. "اهمیت و چارچوب مناسب آینده نگاری توسعه هدفمند آموزش پزشکی تخصصی و فوق تخصصی در کشور"، طب و تزکیه، 24، 4، 1396، 91–102.
HARVARD
طباطبایی، شیما، و ضیایی، سید امیرمحسن. (1396). 'اهمیت و چارچوب مناسب آینده نگاری توسعه هدفمند آموزش پزشکی تخصصی و فوق تخصصی در کشور'، طب و تزکیه، 24(4), pp. 91–102.
CHICAGO
طباطبایی، شیما و ضیایی، سید امیرمحسن، "اهمیت و چارچوب مناسب آینده نگاری توسعه هدفمند آموزش پزشکی تخصصی و فوق تخصصی در کشور." طب و تزکیه، 24 4 (1396): 91–102,
VANCOUVER
طباطبایی شیما، ضیایی سید امیرمحسن. اهمیت و چارچوب مناسب آینده نگاری توسعه هدفمند آموزش پزشکی تخصصی و فوق تخصصی در کشور. طب و تزکیه. 1396;24(4):91–102.